Seryjni mordercy

Zarówno napastnik Wiatru Ludźmierz, jak i tylmanowskiego Lubania 15 razy umieszczali futbolówkę w bramkach przeciwników.

Maciaś samodzielnie objął prowadzenie w punktacji kanadyjskiej, z dorobkiem 21 punktów. Okazał się lepszy o jedno „oczko” od piłkarza Lubania. Mógł mieć jeszcze podanie więcej, ale punkcik odliczono mu z meczu z Jarmutą, po weryfikacji i walkowerze na korzyść jego drużyny. Z tego samego powodu skasowano gola Łukaszowi Jędrolowi. 

- Maciaś to najlepszy zawodnik ligi i to nie jest tylko moja opinia, ale wielu fachowców, którzy go obserwowali – twierdzi trener Wiatru, Paweł Podczerwiński. – Zawodnik komplety na klasę A. „ Mario” jest szybki, dynamiczny i posiada perfekcyjną prawą nogę. Takiego zawodnika Ludźmierz potrzebował. Wzmocnił naszą siłę ofensywną. Sprawdził się i wszyscy jesteśmy z niego zadowoleni. Musi pracować nad psychiką. Gdy mu nie wchodzi szybko zacina się. Jeśli strzeli bramkę, to wtedy jest seryjnym mordercą.

Marcin Talarczyk

- Przydatny dla drużyny – tak mówi o Talarczyku jego trener Sebastian Krupa. – Strzela dużo goli. Jest dynamiczny i bardzo pracowity. Nie opuszcza treningów. Widać, że chce coś osiągnąć w piłce, grać w wyższej lidze. Na obecną klasę rozgrywkową jest bardzo dobry. Jeśli myśli występować w wyższych ligach, to musi poprawić wiele rzeczy, nie tylko grę głową. Cały czas pracować, by być coraz lepszym.

Obaj twierdzą, że piłka ich szuka w polu karnym. – Trener Podczerwiński stwierdził, iż piłka szuka mnie w szesnastce. Zawsze jestem tam, gdzie piłka spada mi pod nogi. Wystarczy ją dołożyć, czy też piłka sama się odbije i trzepocze w siatce – wyjawia Mariusz Maciaś.

- Mój instynkt działa w szesnastce. Czuję doskonale, gdzie się mam ustawić. Ponadto sporym atutem jest szybkość – twierdzi Marcin Talarczyk.

Skąd bierze się ich niezwykła skuteczność? – Tylko i wyłącznie z treningu. Nie często zdarza się, żebym opuścił zajęcia – mówi Mariusz. – Wielkiej filozofii nie ma. Trening, trening i jeszcze raz trening, to cała recepta – przytakuje Marcin. – Jak jest dobra praca w trakcie tygodnia, zostaje się po zajęciach i ćwiczy skuteczność, to potem na boisku podczas meczu są efekty – mówią jakby się umówili.

Maciaś swój dorobek „fedrował” prawą nogą. Tylko dwa razy piłka po uderzeniu lewą zatrzepotała w siatce. Głową nie pokonał żadnego bramkarza.

Mariusz Maciaś

- Dla mnie walka o piłkę w powietrzu nie jest wielkim problemem, ale zdecydowanie muszę poprawić ten element gry w polu karnym, nauczyć się precyzyjnie uderzać, by wpadała do bramki – przyznaje Mariusz Maciaś, który w dziewięciu meczach trafiał do siatki. Nie pokonał bramkarza lipniczan, Tylmanowej, Jarmuty i Czarnego Dunajca. Dla Bystrego okazał się bezlitosnym katem. Strzelił cztery gole, a przy trzech „maczał palce”. Czyli 70% zdobytych goli przez zespół było jego udziałem. Wyczyn godny rekordu jesieni.

- To był jeden z lepszych moich występów – twierdzi Maciaś. – Przyszedłem z Białki i chciałem udowodnić, że działacze uczynili dobry ruch stawiając na mnie. Sądzę, że o wiele lepiej zagrałem z Orkanem, chociaż tylko raz posłałem piłkę do siatki. Dlaczego opuściłem Watrę? Zdecydowały o tym sprawy prywatne i to, że nie mogłem w tym zespole się odnaleźć. Potrzebowałem nowego klimatu. Piłka jest dla mnie pasją, sprawia mi mnóstwo radości. Futbolowego bakcyla złapałem w drugiej klasie podstawówki i nie odstępuje ode mnie.

Marcin Talarczyk był bardziej uniwersalny. Trzy trafienia zaliczył głową i po sześć prawą i lewą nogą. Regularniej też trafiał. Tylko w jednym rozegranym meczu nie posłał piłki do siatki, z Huraganem. Ma praktycznie na rozkładzie wszystkie zespoły. Nie miał okazji zmierzyć się tylko z Babią Górą, bo mecz ten nie doszedł do skutku. Przeciwnik przyjechał do Tylmanowej bez kart zdrowia i arbiter odgwizdał walkower. Z Wierchami cztery razy trafił do bramki, a przy jednym golu asystował.

- Jestem piłkarzem obunożnym – wyjawia Marcin Talarczyk. – W każdym meczu praktycznie trafiałem do bramki, ale z Wierchami to był nie lada wyczyn. To był świetny występ. Czułem się tego dnia wyśmienicie.

Talarczyk również zaliczył przygodę z wyższą ligą. Reprezentował barwy maniowskiego Lubania. Wielu było zdziwionych, że wraca do macierzystego klubu, tym bardziej, iż w Maniowach trenerem został Marek Żołądź, pierwszy jego szkoleniowiec. – Mało grałem i to mnie nie satysfakcjonowało. Chcę się rozwijać piłkarsko, a grzanie ławy na pewno temu nie sprzyja. W Tylmanowej mogę się pokazać, bo nie ukrywam, iż marzę o grze w wyższej lidze – wyjaśnia.

Mariusz Maciaś kolejka po kolejce

Marcin Talarczyk kolejka po kolejce

Mariusz Maciaś kontra Marcin Talarczyk

Najlepsi snajperzy

Najproduktywniejsi piłkarze

Tekst Stefan Leśniowski