Stracony talent dla Polski

Jego występami w reprezentacji kraju interesował się Franciszek Sumda. Obrońca Aston Villi był namawiany do gry dla naszego kraju, ale … nie dał się namówić. Głośno o Ericu Lichaju – bo o nim mowa - zrobiło się w październiku 2010 roku, przed meczem USA – Polska. Zainteresowanie Lichajem zbiegło się z apelem Franciszka Smudy do dziennikarzy – „błagam, znajdźcie mi lewego obrońcę”. „Franz” znalazł się w kłopocie po kontuzji jakiej nabawił się Sebastian Bönisch. 

- Mniej więcej w tym samym okresie dostał powołania z Polski i z USA. Zdecydował się jednak reprezentować kraj, w którym się urodził, a nie ojczyznę jego rodziców. W przeszłości występował w młodzieżowych reprezentacjach USA U17 i U20. Dopóki nie rozegrał pierwszego oficjalnego meczu w pierwszej drużynie USA mógł być namawiany przez Polaków do reprezentowania kraju rodziców - informował „Birmingham Mail”.

Erikowi miłość do futbolu wszczepił ojciec Stanisław. Często zabierał swoje latorośle na mecze rozgrywane na Soldier Field w Chicago. Zwykle zakładali koszulki z nazwiskiem Piotra Nowaka grającego w Chicago Fire. Mimo to, wybrał reprezentację Stanów Zjednoczonych.

- Nie miałem żadnych wątpliwości jaki kraj będę reprezentował. Podpisałem cyrograf na całe życie. Cieszę się, że jestem reprezentantem Stanów Zjednoczonych. To jest spełnienie moich piłkarskich marzeń. Moim celem są mistrzostwa świata - przyznał Eric Lichaj na łamach „Los Angeles Times”.

W 2009 roku był już powoływany na zgrupowania kadry USA przed światowym czempionatem w USA, ale nie zgrał. Selekcjoner Bob Bradley nie dał mu również szansy debiutu 9 października 2010 roku przeciwko Polsce. Wybiegł na murawę dopiero cztery dniu później, przeciwko Kolumbii (0:0). Z reprezentacją Stanów Zjednoczonych grał w mistrzostwach CONCACAF. Podopieczni Boba Bradleya dotarli do finału popularnego Gold Cup, w którym ulegli drużynie Meksyku. Lichaj tym występem na stałe wywalczył sobie miejsce w kadrze USA. W trakcie turnieju był podstawowym zawodnikiem.

„ Obrońca „The Villans”, który wystąpił na prawej stronie bloku defensywnego, przeprowadził wiele udanych rajdów prawą flanką, stwarzając najlepszą okazję dla swojej drużyny w drugiej połowie, gdy jedno z jego dośrodkowań znalazło głowę Jozy’ego Altidore’a. W półfinałowym meczu z Panamą uznano jego występ za dobry, gdyż solidnie wyglądała jego gra defensywna, a równocześnie pokazał się kilkakrotnie w ataku. Chwalił go Bob Bradley. - Lichaj udowodnił, zarówno podczas meczu jak i całego zgrupowania, że prezentuje się doskonale pod względem fizycznym. Jest silny, bardzo szybki” – pisał „Los Angeles Times”.

Eric Joseph Bradley Lichaj urodził się w miejscowości Dovners Grove w stanie Illinois. Jako junior grał w klubach Downers Grove Roadrunners oraz Chicago Magic. Stamtąd trafił ( 2006 r) do słynnej sportowej uczelni North Carolina at Chapel Hill. Został graczem drużyny North Carolina Tar Heels. Tam został wypatrzony przez skautów Aston Villi, która zabrała go do swojej młodzieżowej szkółki w 2007 roku. Od tego czasu był dwukrotnie wypożyczany do grającego w niższych klasach rozgrywkowych Lincoln City z League Two oraz Leyton Orient z League One. 19 sierpnia 2010 roku zadebiutował jednak w pierwszej drużynie „Villans” w spotkaniu eliminacji Ligi Europejskiej z Rapidem Wiedeń (1:1), zaś w Premier League 10 listopada 2010 roku w wygranym 3:2 pojedynku z Blackpool. Pierwszego gola dla Aston Villi zdobył w 19 lipca 2010 roku, w towarzyskim meczu przed sezonem z Peterborough United. Pierwsze trafienie w Premier League zaliczył 31 marca 2012 roku w przegranym meczu z Chelsea (2:4). W lutym 2011 roku został wypożyczony do Leeds United z Championship.

Tekst Stefan Leśniowski