Sen Górali się spełnił

Jakub Pawlik – najlepszy polski bramkarz. Świetna motoryka, dobrze dyryguje obrońcami, żyje w bramce, potrafi szybko wprowadzić piłeczkę do gry. Powinien dostać szansę gry w reprezentacji.

Grzegorz Guzik – broni ustawieniem, trochę mało ruchliwy, ale nadrabia doświadczeniem.

Bartosz Gotkiewicz – stracił część sezonu przez kontuzję co miało wpływ na motorykę. Doświadczony obrońca, potrafiący przewidzieć wydarzenia na boisku i otwierać podaniami bramkowe okazje napastnikom. Świetny motywator.

Maksymilian Mirek – ofensywnie grający obrońca, tworzy przewagę w szybkich atakach. Dobry starzał z klepki, niezły technicznie. Mankamenty - brak determinacji i odpuszczanie jeden na jeden - wyeliminował w finale.

Karol Subik – ważna postać w obronie. Zrobił kolosalne postępy. Niemal 100% frekwencji na treningach. Jak będzie dalej tak pracował, to może daleko zajść.

Kamil Barszczewski – wielki progres, ambitny defensor, walczak. Musi pracować nad grą z piłką i motoryką.

Tomasz Cholewa - z powodów osobistych mało trenował i grał. Dobre warunki fizyczne, słabsza technika, która przeszkadza mu w ataku pozycyjnym. W finale wspierał chłopaków za co chciałem mu podziękować.

Bartek Sikora - świetne warunki fizyczne, lecz technika pozostawia wiele do życzenia. Musi popracować nad komunikacją.

Mateusz Podraza – rewelacyjna technika, świetna zwrotność, umie niekonwencjonalnie zagrać, oczy dookoła głowy. Słabe warunki fizyczne i niezbyt mocny strzał. W meczach o stawkę ma problemy mentalne i nie pokazuje na co go naprawdę stać.

Jakub Bisaga – kontuzja wykluczyła go aż do play off. Szybkość i wytrzymałość najlepsza w zespole. Brak ogrania sprawiał, że czasami podejmował nietrafne decyzje, zbyt późno reagował na wydarzenia. Waleczny w obronie. Poprawić musi siłę.

Stanisław Żuk – perspektywiczny gracz, zrobił postęp. Dysponuje dobrymi warunkami fizycznymi, potrafi się zastawić. Posiada mocny strzał z pociągnięcia. Ma problemy ze skutecznością.

Piotr Bełtowski – solidny, nie schodzący nigdy poniżej wysokiego pułapu. Dobra technika, umie zagrać kombinacyjnie. Dobry duch drużyny, emanuje pozytywną energią.

Dominik Siaśkiewicz – doświadczony gracz, czytający grę. Wie gdzie i jak się ustawić, by zdobyć gola lub obsłużyć kolegów dobrymi podaniami. Mankamenty: słabe warunki fizyczne i motoryka oraz zbyt długie przetrzymywanie piłeczki.

Mariusz Sąder – skrzydłowy z mocnym strzałem. Zdobył ważną bramkę w decydującym meczu. Sezon byłby pięknym ukoronowaniem wieloletniej kariery.

Dawid Polaczek – dysponuje dobrą motoryką i warunkami fizycznymi, waleczny. Musi jednak zrozumieć, że unihokej to nie sport indywidualny i najważniejszy jest zespół. Konsekwentna praca nad techniką, a niedługo będzie ważnym ogniwem drużyny.

Damian Krugiełka –nie grał wiele. Posiada dobrą technikę i strzał, umie znaleźć się pod bramką. Będzie dostawał szanse. Jego charakter nie jest idealny, musi wydobyć z siebie więcej pozytywnej energii.

Patryk Wronka – niebywały talent. Takiego zawodnika każdy chciałby mieć. Świetnie gra piłką, prawdziwy playmaker. Dobrą motoryką nadrabia braki fizyczne.

Piotr Kostela – trudno samego oceniać. Wydaje mi się, że w najważniejszych momentach, jak przystało na kapitana, byłem motorem napędowym zespołu. Skuteczność była dobra. Poprawiłem grę w obronie, jednak spore rezerwy mam w grze piłeczką i techniką.

Stefan Leśniowski