Z czym kojarzy nam się Turniej Czterech Skoczni? Z bogatą historią i prestiżem imprezy, ale także ze specyficznymi zasadami - z jednej strony jest to walka w systemie KO (tu duże znaczenie mają też kwalifikacje), z drugiej - fakt, iż na końcową klasyfikację składają się „małe” punkty zbierane w poszczególnych skokach. To wszystko będziemy obserwować przez najbliższe kilka dni...
W ciągu dziesięciu dni skoczkowie oddadzą osiem skoków konkursowych i cztery w kwalifikacjach. Aby wejść do finałowej serii będą musieli zwyciężyć w bezpośrednim pojedynku w swojej parze (system KO). Zaczną skakanie od Schattenbergschanze w Oberstdorfie, Nowy Rok rozpoczną na Grosse Olympiaschanze w Garmisch – Partenkirchen, następnie powalczą tradycyjnie na Bergisel w Innsbrucku, a Turniej zakończą na Paul -Ausserleitner -Schanze w Bischofshofen. U podnóża tej ostatniej skoczni najlepszy skoczek wznieście w geście triumfu statuetkę przedstawiającą złotego orła. Do 60. edycji (sezon 2011/2012) nagrodą za wygranie turnieju był wysokiej klasy samochód oraz nagroda pieniężna. Od 61. edycji nagrodą za zwycięstwo jest statuetka złotego orła[ oraz nagroda pieniężna w wysokości 20 tysięcy franków szwajcarskich.
Szesnaście lat świat czekał na skoczka, który powtórzy niesamowity wyczyn Svena Hannawalda wygrywając na każdej ze skoczni w jednej edycji Turnieju. W 2018 roku dołączył do niego Kamil Stoch. Obecnie takich ludzi na świecie jest trzech. W 67 edycji TCS dołączył do nich Ryoyu Kobayashi.
Biało – czerwoni wyruszą do Niemiec w składzie: Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła, Andrzej Stękała, Aleksander Zniszczoł, Klemens Murańka i Maciej Kot. W poniedziałek staną na rozbiegu skoczni, by rywalizować w kwalifikacjach. Dotychczas trzech polskich skoczków triumfowało w klasyfikacji generalnej TCS – Adam Małysz, Kamil Stoch (dwa razy) oraz Dawid Kubacki (w 2020). W polskim dorobku znajduje się również drugie miejsce Piotra Żyły (w 2017) i trzecia pozycja Adama Małysza (w 2003).
Ośmiu zawodników zwyciężało w klasyfikacji końcowej danej edycji TCS, nie wygrywając żadnego z czterech z konkursów: Hemmo Silvennoinen (1954/55), Nikołaj Kamienski (1955/56), Horst Queck (1969/70), Jiri Raska ( 1970/71), Ingolf Mork (1971/72), Ernst Vettori (1986/87), Janne Ahonen (1998/99).
W sezonie 2019/20 wynik powyżej tysiąca punktów w klasyfikacji łącznej uzyskała rekordowa liczba skoczków – 15.
W sezonie 2000/2001 Adam Małysz – jako pierwszy w historii – uzyskał ponad tysiąc punktów w klasyfikacji generalnej (1045,9) oraz wygrał wszystkie kwalifikacje, przed każdym z 4 konkursów.
Thomas Diethart był pierwszym w historii skoczkiem, który zdobył ponad 1000 punktów w niedokończonych całkowicie konkursach (7 na 8 dokończonych serii).
Na noworoczny konkurs w Garmisch-Partenkirchen w 1966 zaproszono Stanisława Marusarza, który miał wtedy prawie 53 lata, a nie skakał od dziewięciu. Pomimo tego postanowił skoczyć. Decyzja Polaka wywołała konsternację wśród sędziów. Marusarz pożyczył narty i buty, skoczył jednak w garniturze i krawacie. Osiągnął odległość 66 m, a po wybiegu nosili go na ramionach skoczkowie, m.in. Bjoern Wirkola. Następnego dnia Polak otwierał konkurs na Bergisel w Innsbrucku, lądując w granicach 70 m.
Najwięcej zwycięstw w klasyfikacji generalnej TCS
| Imię i nazwisko | Liczba | Edycje |
| Janne Ahonen | 5 | 1999, 2003, 2005, 2006, 2008 |
| Janes Weissflog | 4 | 1984, 1985, 1991, 1996 |
| Helmut Recknagel | 3 | 1958, 1959, 1961 |
| Bjoern Wirkola | 3 | 1967, 1968, 1969 |
Najwięcej wygranych konkursów w TCS
| Imię i nazwisko | Liczba |
| Jemns Weissflog | 10 |
| Bjoern Wirkola | 10 |
| Janne Ahonen | 9 |
| Gregor Schlierenzauer | 9 |
| Matti Nykaenen | 7 |
| Sven Hannawald | 6 |
| Helmut Recknagel | 6 |
| Kazuyoshi Funaki | 5 |
| Andreas Goldberger | 5 |
| Thomas Morgenestern | 5 |
| Kamil Stoch | 5 |
| Ryoyu Kobayashi | 5 |
Najwięcej wygranych z rzędu konkursów w TCS
| Zawodnik | Liczba | Lata |
| Helmut Recknagel | 5 | 1958-1959 |
| Sven Hannawald | 5 | 2001-2002 |
| Kamil Stoch | 5 | 2017-2018 |
| Ryoyu Kobayashi | 5 | 2028-2019 |
Największa przewaga
Najwyższą przewagę nad drugim zawodnikiem w klasyfikacji generalnej osiągnął Adam Małysz (2000/01) - wyniosła 104,4 punktów (co daje odległość ok. 58 m w łącznej długości wszystkich ośmiu skoków).
| 1 | Turniej | 1. miejsce | 2. miejsce | Przewaga |
| 2 | 2000/01 | Adam Małysz | Janne Ahonen | 104,4 |
| 3 | 1987/88 | Matti Nykaenen | Jens Weissflog | 99,0 |
| 4 | 2017/18 | Kamil Stoch | Andreas Wellinger | 69,6 |
| 5 | 1991/92 | Toni Nieminen | Martin Hoellwarth | 69,2 |
| 6 | 1966/67 | Bjoer Wirkola | Sepp Lichtenegger | 62,4 |
Polacy na podium konkursów TCS
| Konkurs | 1. miejsce | 2. miejsce | 3. miejsce |
| Oberstdorf | 2017 Kamil Stoch | 1974 Stanisław Bobak 2016 Kamil Stoch |
1970 Tadeusz Pawlusiak 1985 Piotr Fijas 2004 Adam Małysz 2006 Adam Małysz 2017 Dawid Kubacki 2019 Dawid Kubacki |
| Garmisch-Partenkirchen | 2018 Kamil Stoch | 2003 Adam Małysz 2017 Kamil Stoch |
1964 Józef Przybyła 2001 Adam Małysz 2002 Adam Małysz 2011 Adam Małysz 2019 Dawid Kubacki 2020 Dawid Kubacki |
| Innsbruck | 2001 Adam Małysz 2018 Kamil Stoch |
2002 Adam Małysz 2005 Adam Małysz 2011 Adam Małysz 2013 Kamil Stoch 2020 Dawid Kubacki |
1964 Józef Przybyła 1965 Józef Przybyła 2014 Kamil Stoch |
| Bischofshofen | 2001 Adam Małysz 2017 Kamil Stoch 2018 Kamil Stoch 2020 Dawid Kubacki |
1976 Stanisław Bobak 1997 Adam Małysz 2019 Dawid Kubacki |
1979 Piotr Fijas 1980 Piotr Fijas 1985 Piotr Fijas 2017 Piotr Żyła |
| Razem | 8 | 12 | 19 |
Zwycięzcy Turnieju Czterech Skoczni
1953 - Sepp Bradl (Austria)
1953/54 - Olav Bjoernstad (Norwegia)
1954/55 - Hemmo Silvenoinen (Finlandia)
1955/56 - Nikołaj Kamieński (ZSRR)
1956/57 - Pentti Uotinen (Finlandia)
1957/58 - Helmuth Recknagel (NRD)
1958/59 - Helmuth Recknagel (NRD)
1959/60 - Max Bolkard (NRD)
1960/61 - Helmuth Recknagel (NRD)
1961/62 - Eino Kirjonen (Finlandia)
1962/63 - Toralf Engan (Norwegia)
1963/64 - Veikko Kankkonen (Finlandia)
1964/65 - Torgeir Brandtzaeg (Norwegia)
1965/66 - Veikko Kankkonen (Finlandia)
1966/67 - Bjoern Wirkola (Norwegia)
1967/68 - Bjoern Wirkola (Norwegia)
1968/69 - Bjoern Wirkola (Norwegia)
1969/70 - Horst Queck (NRD)
1970/71 - Jiri Raska (Czechosłowacja)
1971/72 - Ingolf Mork (Norwegia)
1972/73 - Rainer Schmidt (NRD)
1973/74 - Hans-Georg Aschenbach (NRD)
1974/75 - Willi Puerstl (Austria)
1975/76 - Jochen Danneberg (NRD)
1976/77 - Jochen Danneberg (NRD)
1977/78 - Kari Yliantilla (Finlandia)
1978/79 - Pentti Kokkonen (Finlandia)
1979/80 - Hubert Neuper (Austria)
1980/81 - Hubert Neuper (Austria)
1981/82 - Manfred Deckert (RFN)
1982/83 - Matti Nykaenen (Finlandia)
1983/84 - Jens Weissflog (NRD)
1984/85 - Jens Weissflog (NRD)
1985/86 - Ernst Vettori (Austria)
1986/87 - Ernst Vettori (Austria)
1987/88 - Matti Nykaenen (Finlandia)
1988/89 - Risto Laakkonen (Finlandia)
1989/90 - Dieter Thoma (RFN)
1990/91 - Jens Weissflog (Niemcy)
1991/92 - Toni Nieminen (Finlandia)
1992/93 - Andreas Goldberger (Austria)
1993/94 - Espen Bredesen (Norwegia)
1994/95 - Andreas Goldberger (Austria)
1995/96 - Jens Weissflog (Niemcy)
1996/97 - Primoz Peterka (Słowenia)
1997/98 - Kazuyoshi Funaki (Japonia)
1998/99 - Janne Ahonen (Finlandia)
1999/00 - Andreas Widhoelzl (Austria)
2000/01- Adam Małysz (Polska)
2001/02 - Sven Hannawald (Niemcy)
2002/03 - Janne Ahonen (Finlandia)
2003/04 - Sigurd Pettersen (Norwegia)
2004/05 - Janne Ahonen (Finlandia)
2005/06 - Janne Ahonen (Finlandia) i Jakub Janda (Czechy)
2006/07 - Anders Jacobsen (Norwegia)
2007/08 - Janne Ahonen (Finlandia)
2008/09 - Wolfgang Loitzl (Austria)
2009/10 - Andreas Kofler (Austria)
2010/11 - Thomas Morgenstern (Austria)
2011/12 - Gregor Schlierenzauer (Austria)
2012/13 - Gregor Schlierenzauer (Austria)
2013/14 - Thomas Diethart (Austria)
2014/15 - Stefan Kraft (Austria)
2015/16 - Peter Prevc (Słowenia)
2016/17 - Kamil Stoch (Polska)
1017/18 - Kamil Stoch (Polska)
2018/19 - Ryoyu Kobayashi (Japonia)
2019/20 – Dawid Kubacki (Polska)
Stefan Leśniowski










